AUDIO DA SALA
MUSEO ETNOGRÁFICO

A CASTAÑA

Castiñeiros do val, meus castiñeiros

orfos, vellos, calados e retortos,

co toro podrecido, os brazos tortos,

alá embaixo no río e nos outeiros.

Estades desamparados e tristeiros,

sodes medio pantasmas, medio mortos

e, anque mucharon árbores e hortos,

non fumegan sequeiros en Sequeiros.

Fóronvos espulsando pouco a pouco,

fóronvos desterrando paso a paso

e acabarán quitándovos a vida.

A penas sodes nada. Só salouco

ou pinguiña de seiva envellecida

que, amargamente, agarda o seu ocaso.

Manuel María. Sonetos ao val de Quiroga.

Os castaños seguen alzados nos seus melancólicos bosques dándolle esplendor ao noso paisaxe. Este espacio está adicado a algo tan noso como o proceso de secado da castaña e a súa evolución ata quedar limpia e lista para consumir durante todo o ano.